تاکیکاردی

تاکیکاردی یک اصطلاح پزشکی است که برای ضربان قلب بیش از 100 بار در دقیقه بکار می رود. انواع مختلف اختلالات ریتم قلب(آریتمی) می تواند باعث تاکیکاردی شود.

گاهی اوقات طبیعی است که ضربان قلبتان تند شود مثلاً  ضربان قلب شما در هنگام انجام فعالیت ورزشی یا به عنوان واکنشی به استرس، تروما یا بیماری بالا می رود. اما در تاکیکاردی به دلیل شرایطی که ربطی به استرس فیزیولوژیکی نرمال ندارد، ضربان قلب افزایش می یابد. در بعضی موارد تاکیکاردی هیچ علائم یا عوارضی ندارد اما در صورتی که درمان نشود می تواند با ایجاد اختلال در عملکرد طبیعی قلب باعث بیماری های جدی شود که در ادامه به چند مورد اشاره می کنیم:

  • نارسایی قلبی
  • سکته
  • ایست قلبی یا مرگ ناگهانی

درمان از جمله دارودرمانی، اقدامات پزشکی یا جراحی می تواند در کنترل ضربان قلب سریع یا مدیریت دیگر بیماریهای موثر در تاکیکاردی تاثیرگذار باشد.

انواع تاکیکاردی

تاکیکاردی انواع مختلفی دارد که آن ها را بر اساس قسمتی از قلب که مسئول ضربان قلب سریع است و علت ضربان غیرطبیعی قلب گروه بندی می کنند. شایع ترین تاکیکاردی ها عبارتند از :

  • فیبریلاسیون دهلیزی: فیبریلاسیون دهلیزی ضربان قلب سریعی است که در اثر ایمپالس های الکتریکی نامنظم و آشفته در دهلیزها یا همان حفره های فوقانی قلب ایجاد می شود. این سیگنال ها انقباضات سریع، ناهماهنگ و ضعیف دهلیزها را در پی دارند.
  • فیبریلاسیون دهلیزی شاید موقتی باشد اما بعضی از دوره های آن بدون درمان تمام نمی شوند. فیبریلاسیون دهلیزی شایع ترین نوع تاکیکاردی است.
  • فلاتر دهلیزی: در فلاتر دهلیزی، دهلیزهای قلب خیلی سریع اما با ریتم منظم می تپند. ریتم سریع باعث انقباض ضعیف دهلیزها می شود. فلاتر دهلیزی ناشی از مدارهای نامنظم در دهلیزهاست.

گاهی اپیزودهای فلاتر دهلیزی خودشان طرف می شوند و گاهی هم نیاز به درمان دارند. مبتلایان به فلاتر دهلیزی اغلب فیبریلاسیون دهلیزی هم دارند.

  • تاکیکاردی فوق بطنی(SVT): تاکیکاردی فوق بطنی یک ضربان سریع غیرطبیعی است که جایی بالاتر از بطن ها شروع می شود. علت این تاکیکاردی مدار غیرطبیعی در قلب است که معمولاً مادرزادی است و حلقه ای از سیگنال های همپوشانی ایجاد می کند.
  • تاکیکاردی بطنی: تاکیکاردی بطنی ضربان قلب سریعی است که با سیگنال های الکتریکی غیرعادی در بطن ها شروع می شود. ضربان قلب سریع اجازه نمی دهد بطن ها پر شده و انقباض موثری داشته باشند تا خون کافی را به بدن پمپاژ کنند.

دوره های تاکیکاردی بطنی می تواند کوتاه باشد و فقط چند ثانیه طول بکشد بدون اینکه آسیبی ایجاد کند. اما دوره های طولانی تر از چند ثانیه کشنده بوده و یک فوریت پزشکی محسوب می شوند.

  • فیبریلاسیون بطنی: وقتی ایمپالس های الکتریکی سریع و آشفته باعث می شود بطن ها به جای پمپاژ خون بلرزند، فیبریلاسیون بطنی اتفاق می افتد. این حالت می تواند کشنده باشد چون اگر قلب ظرف چند دقیقه با شوک الکتریکی (دفیبریلاسیون) به ریتم طبیعی اش برنگردد، فرد می میرد.

ممکن است فیبریلاسیون بطنی حین یا بعد از حمله قلبی اتفاق بیفتد. بیشتر کسانی که فیبریلاسیون بطنی دارند، یک بیماری قلبی زمینه ای هم دارند یا ضربه شدیدی مثل برخورد صاعقه را تجربه کرده اند.

علائم

وقتی قلب شما خیلی تند می تپد، شاید نتواند خون کافی به کل بدن پمپاژ کند ، در نتیجه اندام ها و بافت ها بی اکسیژن می مانند و علائم و نشانه های مربوط به تاکیکاردی ظاهر می شود:

  • تنگی نفس
  • سبکی سر
  • ضربان نبض سریع
  • تپش قلب – ضربان قلب نامنظم، تند و ناراحت کننده یا احساس پرش در سینه
  • درد قفسه سینه
  • غش

بعضی از مبتلایان به تاکیکاردی هیچ علائمی ندارند و بیماری فقط بعد از معاینه فیزیکی یا تست مانیتورینگ قلب که به آن الکتروکاردیوگرام می گویند، مشخص می شود.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

ضربات قلب سریع و علائم تاکیکاردی به دلایل زیادی اتفاق می افتد. تشخیص سریع و دقیق و انجام مراقبت های لازم خیلی مهم است. در صورت مشاهده علائم تاکیکاردی به پزشک مراجعه کنید.

اگر غش کردید ، مشکل تنفسی دارید یا درد قفسه سینه تان بیشتر از چند دقیقه طول می کشد حتما با اورژانس تماس بگیرید. برای هر کسی که این علائم را تجربه می کند به دنبال مراقبت های اورژانسی باشید.

علل

تاکیکاردی به خاطر اختلال در ایمپالس های الکتریکی طبیعی که سرعت عمل پمپاژ قلب را کنترل می کنند، ایجاد می شود. خیلی چیزها می توانند باعث تاکیکاردی شده یا آن را شدیدتر کنند که در ادامه به چند مورد اشاره می کنیم:

  • کم خونی
  • مصرف زیاد نوشیدنی های کافئین دار
  • زیاده روی در مصرف الکل
  • ورزش
  • تب
  • فشار خون بالا یا پایین
  • عدم تعادل الکترولیت ها ، مواد معدنی لازم برای هدایت ایمپالس های الکتریکی
  • عوارض دارویی
  • سیگار
  • پرکاری تیروئید
  • استرس ناگهانی مثل ترس
  • استفاده از داروهای محرک مثل کوکائین یا آمفتامین

در بعضی موارد علت دقیق تاکیکاردی نامشخص است.

سیستم الکتریکی قلب

برای درک علل ضربان قلب یا آریتمی هایی مثل تاکیکاردی ، ابتدا باید با نحوه عملکرد قلب آشنا شویم.

قلب از چهار حفره تشکیل شده  : دو حفره بالایی دهلیز و دو حفره پایینی بطن نام دارند. معمولاً ضربان قلب شما توسط یک ضربان ساز طبیعی به نام گره سینوسی که در دهلیز راست قرار دارد، کنترل می شود. گره سینوسی ایمپالس های الکتریکی تولید می کند که به طور معمول شروع کننده ضربان قلب است.

ایمپالس های الکتریکی تولید شده در گره SA در سرتاسر دهلیز جریان می یابد و با ایجاد انقباض در عضلات دهلیزی خون را به بطن ها پمپ می کنند.

سپس این ایمپالس ها به دسته ای از سلول ها به نام گروه AV یا گره دهلیزی بطنی می رسند که معمولاً تنها راه انتقال سیگنال از دهلیزها به بطن هاست. گره AV قبل از ارسال سیگنال الکتریکی به بطن ها آن را کند می کند. این تاخیر جزئی به بطن ها اجازه می دهد تا با خون پر شوند. وقتی ایمپالس الکتریکی به عضلات بطن می رسد، آن ها منقبض می شوند و خون را به ریه ها یا کل بدن پمپاژ می کنند.

هرچیزی که این سیستم پیچیده را مختل کند، می تواند باعث تاکیکاردی(ضربان قلب سریع) یا برادیکاردی( ضربان قلب آهسته) شود.

ریسک فاکتورها

افزایش سن و سابقه خانوادگی تاکیکاردی یا دیگر آریتمی های قلبی، احتمال ابتلا به تاکیکاردی را افزایش می دهد.

هر بیماری که به قلب فشار بیاورد و به بافت آن آسیب برساند، احتمال ابتلا به تاکیکاردی را افزایش می دهد. در ادامه به چند مورد اشاره می کنیم:

  • کم خونی
  • دیابت
  • بیماری قلبی
  • زیاده روی در مصرف الکل
  • زیاده روی در مصرف کافئین
  • فشار خون بالا
  • کم کاری یا پرکاری تیروئید
  • استرس یا اضطراب روانی
  • آپنه حین خواب
  • سیگار
  • مصرف داروهای محرک

تغییر سبک زندگی یا درمان بیماری های مرتبط ریسک ابتلا به تاکیکاردی را کاهش می دهد.

عوارض

عوارض تاکیکاردی به نوع آن، سرعت قلب ، مدت زمان طولانی شدن ضربان قلب سریع و سابقه بیماری قلبی بستگی دارد.

عوارض احتمالی عبارتند از:

  • لخته خون که می تواند باعث سکته یا حمله قلبی شود.
  • ناتوانی قلب در پمپاژ خون کافی(نارسایی قلبی)
  • غش یا بیهوشی مکرر
  • مرگ ناگهانی که معمولاً فقط به تاکیکاردی بطنی یا فیبریلاسیون بطنی مربوط می شود.

پیشگیری

موثرترین روش پیشگیری از تاکیکاردی حفظ سلامت قلب و کاهش احتمال ابتلا به بیماری های قلبی است. اگر در حال حاضر بیماری قلبی دارید، آن را تحت نظر بگیرید و برای پیشگیری از تاکیکاردی اقدامات درمانی لازم را انجام دهید.

پیشگیری از بیماری قلبی

ریسک فاکتورهایی که می تواند به بیماری قلبی منجر شود را درمان یا حذف کنید. اقدامات زیر را در نظر داشته باشید:

  • ورزش کنید و غذای سالم بخورید. با ورزش منظم و مصرف غذاهای سالم، رژیم غذایی کم چربی و سرشار از میوه، سبزیجات و غلات کامل ، سبک زندگی سالمی داشته باشید.
  • وزنتان را کنترل کنید. اضافه وزن احتمال ابتلا به بیماری های قلبی را افزایش می دهد.
  • فشار خون و کلسترول خون را کنترل کنید. با تغییر سبک زندگی و مصرف دارو طبق دستور پزشک، فشار خون یا کلسترول بالا را تحت کنترل داشته باشید.
  • سیگار نکشید. اگر سیگاری هستید و نمی توانید آن را ترک کنید، در مورد استراتژی ها و برنامه های ترک سیگار با پزشک مشورت کنید.
  • در حد اعتدال بنوشید. اگر الکل مصرف می کنید، میانه رو باشید. میزان مصرف نرمال برای زنان بزرگسال سالم یک بار در روز و مردان دو بار در روز است. در بعضی بیماری توصیه می شود که الکل را کاملاً ترک کنید. در مورد وضعیت خودتان با پزشک مشورت کنید.
  • از داروهای تفننی استفاده نکنید. موادی مثل کوکائین را مصرف نکنید. اگر می خواهید مصرف مواد مخدر را کنار بگذارید و نیاز به کمک دارید، با پزشک در مورد برنامه مناسب خودتان صحبت کنید.
  • داروهای بدون نسخه را با احتیاط مصرف کنید: بعضی از داروهای سرماخوردگی و سرفه حاوی مواد محرکی هشتند که ضربان قلب را بالا می برند. از پزشک در مورد پرهیز دارویی بپرسید.
  • مصرف کافئین را محدود کنید: اگر نوشیدنی های کافئین دار می خورید، میانه رو باشید و بیش از یکی دو فنجان در روز مصرف نکنید.
  • استرستان را کنترل کنید. از استرس های غیرضروری بپرهیزید و برای مدیریت سالم استرس ، تکنیک های مقابله ای را بیاموزید.
  • معاینات برنامه ریزی شده را فراموش نکنید. معاینات فیزیکی منظم داشته باشد و هر علائم یا نشانه ای را به پزشک گزارش دهید.

نظارت و درمان بیماری قلبی

اگر در حال حاضر بیماری قلبی دارید می توانید برای پیشگیری از تاکیکاردی یا سایر آریتمی ها مراحل زیر را انجام دهید:

  • از یک برنامه پیروی کنید: مطمئن شوید که برنامه درمانی تان را به خوبی می شناسید و همه داروها را طبق دستور پزشک مصرف می کنید.
  • فوراً تغییرات را گزارش دهید. اگر علائم تغییر کرد یا بدتر شد یا علائم جدیدی را مشاهده کردید، بلافاصله به پزشک اطلاع دهید.

تشخیص

برای تشخیص شرایط و تعیین نوع تاکیکاردی، پزشک علائم را ارزیابی می کند، معاینه فیزیکی انجام می دهد و در مورد عادات سلامتی و سابقه پزشکی تان می پرسد.

شاید لازم باشد برای تشخیص تاکیکاردی چند آزمایش انجام دهید.

الکتروکاردیوگرام(ECG)

الکتروکاردیوگرام، ECG یا EKG، پرکاربردترین ابزار تشخیص تاکیکاردی است. این یک آزمایش بدون درد است که با استفاده از الکترودهای کوچک متصل به سینه و بازوها، فعالیت الکتریکی قلب شما را شناسایی و ثبت می کند.

ECG زمان و قدرت سیگنال های الکتریکی عبور از قلب را ثبت می کند. پزشک می تواند برای تعیین نوع تاکیکاردی و اینکه چطور مشکلات قلبی باعث ضربان قلب سریع می شود ، الگوهای سیگنال را بررسی کند.

شاید پزشک از شما بخواهد که در خانه از یک دستگاه ECG پرتابل استفاده کنید و اطلاعات لازم در مورد ریتم قلب را بدست آورید. ECG قابل حمل یا از راه دور شامل این موارد است:

  • مانیتور هولتر: این دستگاه ECG پرتابل در جیب قرار می گیرد یا آن را روی کمربند یا بند شانه می گذارید تا 24 ساعته فعالیت قلب را ثبت کند و پزشک بتواند ریتم قلبی شما را در مدت زمان طولانی تری بررسی کند.

احتمالاً پزشک از شما می خواهد در همان 24 ساعت شرح فعالیت های خود را بنویسید. شما باید هر علائمی که تجربه کردید را با زمان وقوع آن ثبت کنید.

  • مانیتور رویداد: این دستگاه ECG پرتابل برای مانیتور فعالیت قلب در مدت یک هفته یا چند ماه بکار می رود. شما آن را هر روز می پوشید اما این دستگاه فقط در زمان های خاصی به مدت چند دقیقه اطلاعات را ثبت می کند. در بسیاری از این دستگاه ها می توانید وقتی علائم افزایش ضربان قلب دارید، با فشردن یک دکمه آن را فعال کنید.

سایر مانیتورها به طور خودکار ریتم های غیرطبیعی قلب را احساس کرده و سپس شروع به ثبت می کنند. این مانیتورها به پزشک امکان می دهد تا در زمان بروز علائم، ریتم های قلبی را ببیند.

  • سایر مانتیورهای پرتابل: بعضی از دستگاه های شخصی مثل ساعت های هوشمند یک مانیتورینگ الکتروکاردیوگرام دارند. از پزشک بپرسید آیا لازم است از این دستگاه ها استفاده کنید یا نه.

تست الکتروفیزیولوژیک

شاید پزشک برای تایید تشخیص یا تعیین محل دقیق مشکل در مدار قلب، آزمایش الکتروفیزیولوژیک را توصیه کند.

در این آزمایش پزشک لوله های نازک انعطاف پذیری به نام کاتتر را که سر آن الکترودهایی قرار دارد، از کشاله ران، بازو یا گردن وارد کرده و از طریق عروق خونی به نقاط مختلف قلب هدایت می کند. وقتی الکترودها در محل قرار گرفتند، می توانند به دقت گسترش ایمپالس های الکتریکی را در هر ضربان ترسیم کنند و ناهنجاری های موجود در مدار را شناسایی کنند.

تصویربرداری از قلب

هدف عکسبرداری از قلب این است که ببینیم آیا ناهنجاری های ساختاری بر جریان خون موثرند و باعث تاکیکاردی می شوند یا نه.

آزمایشات عکسبرداری از قلب که برای تشخیص تاکیکاردی به کار می روند عبارتند از:

  • اکوکاردیوگرافی: اکوکاردیوگرام با استفاده از امواج صوتی تصویر متحرکی از قلب ایجاد می کند. می توان با این روش قسمت هایی که جریان خون ضعیفی دارند، دریچه های غیرطبیعی قلب و ماهیچه های قلبی که به خوبی کار نمی کنند را شناسایی کرد.
  • MRI یا تصویربرداری رزونانس مغناطیسی: MRI قلبی تصاویر ثابت یا متحرکی از نحوه جریان خون در قلب  ارائه کرده و ناهنجاری ها را تشخیص می دهد.
  • CT اسکن یا توموگرافی کامیپوتری:  سی تی اسکن چندین تصویر اشعه ایکس را با هم ترکیب می کند تا نمای مقطعی دقیق تری از قلب ارائه دهد.
  • آنژیوگرافی عروق کرونری: برای بررسی جریان خون قلب و عروق خونی، پزشک از آنژیوگرافی برای مشاهده انسداد یا ناهنجاری بالقوه کمک می گیرد. در این روش از ماده حاجب و اشعه ایکس مخصوص استفاده می کنند تا داخل عروق کرونری را ببینند.
  • اشعه ایکس قفسه سینه: از این آزمایش برای عکسبرداری از قلب و ریه ها و تشخیص بزرگ شدن قلب استفاده می کنند.

تست استرس

شاید پزشک برایتان تست استرس تجویز کند تا عملکرد قلب شما را در زمان انجام فعالیت بدنی شدید یا مصرف دارو ببیند. در تست استرس ورزشی، الکترودهایی روی سینه قرار می گیرد تا عملکرد قلب را حین ورزش نشان دهد؛ معمولاً باید روی تردمیل راه بروید. شاید آزمایشات قلبی دیگری هم با تست استرس انجام شود.

تست میز شیب

این آزمایش به پزشک کمک می کند تا بفهمد تاکیکاردی چه نقشی در غش کردن شما دارد. شما تحت مانیتورینگ دقیق دارویی دریافت می کنید که باعث بروز تاکیکاردی می شد. روی یک میز مخصوص دراز می کشید و سپس این میز کج می شوید به طوری که انگار ایستاده اید. دکتر عملکرد قلب و واکنش سیستم عصبی به این تغییر پوزیشن را یادداشت می کند.

دیگر آزمایشات

شاید پزشک برای تشخیص یک بیماری زمینه ای موثر در تاکیکاردی و قضاوت در مورد وضعیت قلب شما، آزمایشات دیگری هم تجویز کند.

درمان

هدف درمان تاکیکاردی عبارتست از:

  • کاهش تپش قلب
  • پیشگیری از دوره های بعدی تاکیکاری
  • کاهش عوارض
  • درمان بیماری های زمینه ای موثر در تاکیکاردی

کاهش ضربان قلب سریع

ضربان قلب سریع می تواند خودش را اصلاح کند. شید بتوانید با استفاه از حرکات بدنی ساده ضربان قلب خود را پایین بیاورید. با این حال گاهی برای کاهش ضربان قلب نیاز به دارو یا سایر درمان های پزشکی است.

روش های کاهش ضربان قلب

  • مانور واگ: شاید پزشک از شما بخواهد در طول یک ضربان قلبی سریع(تاکیکاردی) مانور واگ را انجام دهید. این مانور شامل سرفه کردن، فشار به قسمت تحتانی بدن و شبیه سازی حالتی مثل دفع و قرار دادن یخ روی صورت است. مانور واگ ، بر عصب واگ یعنی عصبی که به کنترل ضربان قلب شما کمک می کند تاثیر می گذارد.
  • دارودرمانی: اگر مانور واگ فایده ای نداشته باشد باید یک داروی انتی آریتمی تزریق شود تا ریتم قلب به حالت طبیعی برگردد. تزریق این دارو در بیمارستان انجام می شد. داروهای آنتی آریتمی به شکل قرص هم موجودند.
  • کاردیوورژن: در این پروسجر با پدل، یک دفیبریلاتور خارجی خودکار(AED) یا پچ های پوستی روی سینه به قلب شوک می دهند. جریان برق روی ایمپالس های الکتریکی قلب تاثیر گذاشته و قلب را به فعالیت طبیعی خود بر می گرداند. معمولاً از این روش در مواقع اورژانسی یا زمانی که مانور و دارو جواب نمی دهد استفاده می کنند.

پیشگیری از دوره های تاکیکاردی

می توانیدبرای پیشگیری یا مدیریت دوره های تاکیکاردی از درمان های زیر استفاده کرد:

  • فرسایش کاتتر: معمولاً وقتی یک مسیر الکتریکی اضافه مسئول افزایش ضربان قلب است از این پروسجر استفاده می کنند. در این روش پزشک کاتترهایی را از کشاله ران، بازو یا گردن وارد کرده و آن ها را از طریق عروق خونی به قلب می رساند. الکترودهای موجود در نوک کاتتر از سرمای شدید یا انرژی فرکانس رادیویی برای آسیب رسانی یا برداشتن مسیر الکتریکی اضافه استفاده کنند و نگذارند این مسیر اضافه سیگنال الکتریکی ارسال کند.

در فرسایش کاتتر برای دسترسی به قلب نیازی به جراحی نیست اما شاید این روش همراه با یگر جراحی های ترمیم دریچه قلب یا شریان انجام شود.

  • دارودرمانی: داروهای آنتی آریتمی خوراکی اگر به طور منظم مصرف شوند از تاکیکاردی پیشگیری می کنند.

سایر داروهای قلبی مثل بلاکرهای کانال کلسیمی و بتابلوکرها گاهی همراه داروهای آنتی آریتمی یا به جای آن ها تجویز می شوند.

  • پیس میکر یا ضربان ساز: بعضی تاکیکاردی ها با پیس میکر درمان می شوند. پیس میکر دستگاه کوچکی است که با جراحی زیر پوست تعبیه می شود. وقتی این دستگاه ضربان قلب غیرعادی را حس کند، یک ایمپالس الکتریکی می فرستد که به بازیابی ضربان طبیعی قلب کمک می کند.
  • کاردیوورتر قابل کاشت: اگر در معرض یک تاکیکاردی کشنده باشید، پزشک دستگاه دفیبریلاتور قلبی قابل کاشت(ICD) را توصیه می کند. این دستگاه که اندازه یک پیجر است با جراحی داخل قفسه سینه قرار می گیرد. ICD به طور منظم ضربان قلب را مانیتور کرده و با شناسایی افزایش ریتم قلبی، شوک های الکتریکی به دقت درجه بندی شده ای را ارسال می کند تا ریتم طبیعی قلب حفط شود.
  • جراحی: در بعضی موارد برای از بین بردن مسیرهای الکتریکی اضافی که باعث ایجاد تاکیکاردی می شوند، جراحی قلب باز انجام می دهند.

روش ماز هم در درمان تاکیکاردی به کار می رود. در طول این پروسجر، جراح با ایجاد برش های کوچکی در بافت قلب ، الگو یا مارپیچی از بافت اسکار به وجود می آورد. چون بافت اسکار هیچ جریان الکتریکی ندارد، با ایمپالس های الکتریکی سرگردانی که باعث بعضی از انواع تاکیکاردی می شود تداخل پیدا می کند.

معمولاً فقط زمانی از جراحی استفاده می کنند که هیچ گزینه درمانی دیگری وجود ندارد یا جراح باید بیماری قلبی دیگری را هم درمان کند.

پیشگیری از ایجاد لخته

بعضی از مبتلایان به تاکیکاردی در معرض افزایش لخته های خونی هستند؛ این لخته ها باعث سکته قلبی یا مغزی می شوند. ممکن است پزشک برای کاهش خطر سکته یک داروی رقیق کننده خون تجویز کند.

درمان بیماری زمینه ای

اگر بیماری دیگری مثل بعضی از بیماری های قلب یا پرکاری تیروئید در بروز تاکیکاردی نقش داشته باشد، می توان با درمان علت زمینه ای از تاکیکاردی پیشیگیری کرد یا احتمال ابتلا به آن را به حداقل رساند.

سبک زندگی و درمان های خانگی

ورزش و کاهش وزن در حذف بعضی از ریسک فاکتورهای تاکیکاردی موثرند چون اثرات منفی فشار خون بالا و آپنه را کاهش می دهند.

مقابله و حمایت

اگر برای مقابله با تاکیکاردی برنامه ای دارید ، ممکن است در هنگام وقوع یک دوره تاکیکاردی احساس آرامش و کنترل بیشتری داشته باشید. در مورد مسائل زیر با پزشک مشورت کنید:

  • چطور نبضتان را بگیرید و نبض نرمال برای شما چقدر است؟
  • در صورت لزوم چه وقت و چطور از مانور واگ استفاده کنید؟
  • چه زمانی باید با پزشک تماس بگیرید؟
  • چه وقت به دنبال مراقبت های اورژانسی باشید؟

کسب کمک و حمایت از خانواده و دوستان در کاهش استرس و مدیریت بهتر تاکیکاردی موثر است.

آمادگی برای ملاقات با پزشک

چه برای اولین بار به پزشک خانواده مراجعه کرده باشید و چه اینکه دریافت کننده مراقبت های اورژانسی هستید، احتمالا چند بار برای معاینه کامل به متخصص قلب ارجاع داده می شوید.

در صورت امکان یکی از اعضای خانواده یا دوستانتان را همراه ببرید تا هم شما را از لحاظ اخلاقی حمایت کند و هم اطلاعات را به شما یادآوری کند. چون احتمالاً در مورد موضوعات زیادی با پزشک صحبت خواهید کرد پس بهتر است تا جایی که می توانید آماده باشید.

چه کاری می توانید انجام دهید؟

از قبل لیستی تهیه کرده و آن را با پزشک در میان بگذارید. این لیست باید شامل موارد زیر باشد:

  • علائمی که تجربه کردید از جمله علائم به ظاهر نامرتبط با بیماری قلبی
  • اطلاعات شخصی کلیدی مثل استرس شدید یا تغییر سبک زندگی همین اواخر
  • داروهای مصرفی از جمله ویتامین ها و مکمل ها

سوالاتی که باید از پزشک بپرسید:

شاید وقت کمی داشته باشید پس اول سوالات مهم را بپرسید. سوالات اصلی که باید از پزشک بپرسید عبارتند از:

  • علت احتمالی افزایش ضربان قلب من چیست؟
  • چه آزمایشاتی باید بدهم؟
  • مناسب ترین درمان چیست؟
  • بیماری قلبی من چه خطراتی به دنبال دارد؟
  • چطور قلب من را مانیتور می کنید؟
  • چند وقت یک بار باید معاینه شوم؟
  • چطور سایر بیماری ها یا داروها شرایط فعلی من را تحت تاثیر قرار می دهند؟
  • آیا لازم است فعالیت هایم را محدود کنم؟
  • آیا بروشور یا مطالب چاپی دیگری وجود دارد که بتوانم با خودم ببرم؟ چه وبسایت هایی را توصیه می کنید؟

هر سوالی دارید بپرسید.

از پزشک چه انتظاری دارید؟

احتمالا پزشک سوالاتی می پرسد. آمادگی برای جواب دادن به این سوالات باعث می شود وقت بیشتری داشته باشید تا نکات یا سوالات احتمالی خود را مطرح کنید. بعضی از سوالاتی که پزشک می پرسد عبارتنداز:

  • اولین بار چه زمانی علائم را تجربه کردید؟
  • چند وقت یکبار دچار تاکیکاردی می شوید؟
  • هر دوره تاکیکاردی چقدر طول می کشد؟
  • آیا چیزهایی مثل ورزش، استرس یا کافئین وضعیت شما را بدتر می کند؟
  • آیا کسی در خانواده تان سابقه بیماری قلبی یا آریتمی دارد؟
  • آیا کسی در خانواده تان ایست قلبی یا مرگ ناگهانی داشته؟
  • آیا سیگار می کشید؟
  • چقدر الکل یا کافئین مصرف می کنید؟
  • آیا مواد مخدر تفننی مصرف می کنید؟
  • سابقه فشار خون، کلسترول بالا یا بیماری که بر سیستم گردش خون تاثیر می گذارد دارید؟
  • برای این بیماری ها چه داروهایی مصرف می کنید و آیا داروهایتان را طبق دستور مصرف می کنید؟

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

به بالای صفحه بردن